นานแล้วที่รู้สึกว่าตนอ่อนแอ .. ถูกเหยียบย้ำจนไม่มีอะไรดี ก็เพราะ ...
*-เพื่อน...คอมแทงข้างหลังตลอดเวลา ใส่ร้ายป้ายสีจนเละไม่มีอะไรดี นินทาแบบน้ำไหลไฟดับ รีดผลประโยชน์
ที่สามารถเอาไปเป็นหน้าเป็นตาตัวเองอย่างหน้าไม่อายไปทุกอย่าง ทั้งที่ไม่เคยทำอะไรให้เขาเดือดร้อนหรือเป็น
เคืองต่อกัน..ไม่เคย..แต่สิ่งที่ได้รับกลับมานั้น...คือเพื่อนที่สันดานไม่เคยขัดเกลา
*-เพื่อน..ทีปากบอกรักนักรักหนา ล้วนอนิจจัง... ดีแต่ปากทั้งนั้น...คบเพราะผลประโยชน์ที่รอข้างหน้า....ถ้าถาม
"มีคนเอาปืนมาจ่อหัว เพื่อนคนไหนมันจะออกมารับชะตากรรมแทน"คำตอบของเพื่อนทุกคนมันตะกุกตะกักติด
อยู่ที่ปาก ใบ้กินกันพร้อมเพรียง บอกไม่ได้พูดไม่ออก แต่พอพวกเพื่อนมีปัญหาเมื่อไหร่ วิ่งแจ้นมาให้แก้ทันที
ไม่ถามสักคำว่าอยากทำไหม พอเราไม่สามารถ จะพูดเสมอ "เธอเคยทำอะไรให้เราสักอย่างมั้ย" หรือไม่ก็
เวลาเราไม่รู้เวลาที่มันถามมาก็จะพูดมาดั่งคนมีหัวไว้ให้ผมขึ้นเฉยๆ "เคยรู้อะไรบ้างไหม" อยากจะบอกเหมือน
กันว่า "อย่างน้อยก็รู้มากกว่าเธอแล้วกัน" พูดไม่เคยส่องกระจกดูตัวเอง บ้านยากจน หรือ พ่อแม่ไม่เคยใส่ใจซื้อ
กระจกให้ลูกส่องดูสภาพตัวเองรึไง... ถ้าฉลาดนักแล้วมาถามทำซอสมะเขือเทศทำไม ...
*-เพื่อน...ที่คอยร่วมสุข ถ้าจะพูดให้ถุกคือ ร่วมทุกข์ร่วมสุข แต่พวกนี้ค่อนข้างไปทางร่วมสุขอย่างเดียว สไตล์
นอนกระดิกนิ้วเท้าดูทีวีอยู่บ้านในวันเสาร์อาทิตย์ ในขณะที่ยังมีเด็กสาวที่น่าสงสารทำงานการบ้านอันมากล้น
และมหาศาลอยู่เพียงผู้เดียว ร่างสูบผอม ท่านผู้ให้กำเนิดก็ได้แต่น้ำตาคลอเบ้านั่งดูลูกตัวเองอย่างเศร้าใจ
ที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้ ..."กินข้าวจ๊ะ" เสียงที่ฟังมาตั้งแต่เด็กของเด็กสาวผู้นั้น "ไม่เป็นไรค่ะ หนูขอทำงาน
ก่อน เพราะมันจะไม่เสร็จเอา " ความหวังดีที่อยากให้เพื่อนได้รับสิ่งดีๆของตน แบ่งปันแม้กระทั่งความสุขและ
สุขภาพของตนทำงานจนไม่ได้ผักผ่อน เอาจนตะวันตกดินและสายแสงเลยทีเดียว รุ่งขึ้น "จะลดความอ้วน
หรือไง ผอมเชียว น่าเกลียดไม่มีใครเขาสนเธอหรอก ฮ่าๆ แล้ว...ไหนงานล่ะ ถ้าไม่สวยไปทำใหม่นะย๊ะ.."
นี่หรอกหรอที่เรียกว่า "เพื่อน" เด็กสาวผู้นั้นได้แต่ยืนเศร้ากับคำพูดของเพื่อนที่มากระแทกหน้าของเธอ
เมื่อเข้าชั้นเรียน ครูชมว่า ผลงานของกลุ่มเด็กสาวนั้นสวย เพื่อนที่แสนดีของเธอได้ลุกขึ้นและเอ่ยปากอย่าง
คนหน้าไม่อายว่า "ขอบคุณค่ะ นี่หนูตั้งใจทำมากเลยนะค่ะ.." "พูดมาได้ไม่อายปาก"เสียงของกระซิบของเพื่อนๆ
ที่เห็นใจเด็กสาวผู้นั้น "ไม่เอาน่า"เด็กสาวยังคงคิดในแง่ดี นี่เป็นแค่เรื่องราวเริ่มต้น ....แต่ก็แสดงได้แน่ชัดว่า
นี่หรือ "เพื่อน"
.... วันใดวันหนึ่ง...ที่ความอดทนถึงขีดสุด....เพื่อนที่แสนดีพวกนั้นจะได้บัตรเชิญเข้าร่วมสมาคม
"ลงแช่กระทะทองแดง" หรือไม่ก็การแข่งขัน "ปีนต้นงิ้ว เลือดสาด~แห่งชาติ"แน่ๆ
